Van 0 tot 1 en alles daartussenin

Rembrand van Lakwijk

Software ontwikkelaar

Suf nulletjes en eentjes programmeren? Niet als softwareontwikkelaar bij Nedap! Daar betrek je wiskunde en wetenschap bij het ontwikkelen van je product, sta je zelf te sleutelen in Detroit om dat wat je bedacht hebt ook eenvoudig in gebruik te maken en programmeer je computers alsof het honden zijn. Zit, af en blijf.

Open, bloot en toch veilig
Diefstalpoortjes die aan het plafond hangen. Daaraan heb ik als softwareontwikkelaar de afgelopen twee jaar voornamelijk gewerkt. Een heel nieuw product van Nedap Retail dat we ontwikkelen onder de naam !D Top. We vonden namelijk dat de huidige poortjes de ingang van een winkel te veel ontsieren. Dat moet beter kunnen, dachten wij. Dus gingen we aan de slag. Een lastig punt was het goed afstemmen van zo’n hangend beveiligingssysteem omdat je er dus niet echt langs loopt. Maar het moet natuurlijk wel alleen afgaan als er ook echt iets gestolen wordt. En niet als de beveiligde spullen gewoon braaf in hun rek hangen. Dit probleem oplossen was mijn afstudeeronderzoek waarmee ik bij Nedap begon. Daarna mocht ik blijven. Inmiddels werk ik dus al twee jaar aan het ontwikkelen van de !D Top. Er komen veel aspecten van wetenschap en wiskunde bij kijken. Super interessant! We blijven dat wat we maken onderzoeken en verbeteren.

In Detroit ontdekten we dat ons product in de praktijk anders presteerde dan gehoopt…

Leerzaam lesje in Detroit
Naar Detroit vliegen met een koffer vol onderdelen om het prototype van ons product te gaan testen was wel een hoogtepunt. Of dieptepunt misschien wel, toen bleek dat wat wij bedacht hadden in de praktijk niet helemaal werkte zoals gehoopt. Een groot leermoment was het in ieder geval! Precies om die reden ga je als ontwikkelaar ook mee naar klanten; om idee en werkelijkheid zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen. We kwamen in Detroit aan in de betreffende winkel om ‘even’ ons product te installeren. Uiteindelijk zijn we drie volle dagen bezig geweest! We ontdekten wat wij in de ontwikkeling beter moesten doen en wat we moeten uitleggen aan de mensen die ons product gaan installeren. Heel goed dus om zo zelf het veld in te gaan. Gelukkig leer je tijdens de verschillende Nedap trainingen hoe je een dergelijk klantcontact aanpakt. Daarnaast zijn de Nedap trainingen een leuke manier om je collega’s op een andere manier te leren kennen – een goed begin van samen borrelen en veel gezelligheid – maar dat is bijzaak, uiteraard.

We leren onze computers zelf denken door ze te belonen voor goed gedrag.

Slim, slimmer, slimste computers
Of Nederland steeds slimmer wordt, weet ik niet, maar onze computers worden het in ieder geval wel. Dankzij machine learning: een ander project waar ik me als softwareontwikkelaar bij Nedap mee bezig houd. Daarbij leren we een beveiligingscomputer zelf ‘nadenken’ over wanneer hij alarm moet slaan. In plaats van dat we simpelweg de regels programmeren van wel of geen alarm slaan, trainen we de computer op dezelfde manier als dat we dat bij een hond zouden doen: heeft ‘ie het goed gedaan, krijgt ‘ie een beloning en is ‘ie braaf. Anders niet. Zo probeert de computer zelf steeds beter te worden. Heel simpel en alles zonder kwijl of verplichte poepzakjes. Je kunt het vergelijken met de gezichtsherkenning op facebook: als facebook een persoon goed herkent, bestaat de beloning uit jouw bevestiging. Op hele specifieke taakjes kunnen computers zo dus slimmer worden dan mensen. Heel tof dat ik me ook met deze kant van softwareontwikkeling bij Nedap bezig mag houden.

Nedapper Rembrand van Lakwijk
‘Ik studeerde informatica aan de Universiteit Twente. Mijn afstudeerrichting was Embedded Systems; je werkt daarbij op het raakvlak tussen het ontwikkelen van hardware en software. Dat vond en vind ik erg interessant. Via mijn afstudeeropdracht ben ik bijna twee jaar geleden bij Nedap Retail terechtgekomen. Het leuke is dat ik hier niet met een ding bezig ben, maar juist veel variatie in mijn werkzaamheden heb. Dat houdt me geboeid en gemotiveerd.’